Een twist op een klassieker
Wij maakten eerder al een vegetarische variant op de bekende Wellington, maar deze keer pakken we uit met een mooi stuk zalmfilet.
Waar de klassieke versie draait om rundvlees, laat deze uitvoering juist zien hoe goed vis en bladerdeeg samen gaan. De zachte structuur van de zalm past heel goed bij de knapperige korst, wat dit gerecht heel geschikt maakt voor een uitgebreid kerstdiner. Zalm Wellington staat feestelijk op tafel maar voelt niet als een zwaar gerecht.
Net iets lichter
De Wellington komt oorspronkelijk uit de Engelse keuken. Traditioneel wordt een ossenhaas omhuld met paddenstoelen en bladerdeeg. Door zalm te gebruiken wordt deze Wellington net iets lichter, zonder aan smaak in te leveren. Bovendien combineert vis heel mooi met romige vullingen.
De spinazie met roomkaas vormt een zachte laag op de zalm en voorkomt dat het bladerdeeg te vochtig wordt. Voor een beetje extra pit mengen we er wat geraspte Parmezaanse kaas doorheen. Een andere stevige kaas als Emmentaler of Gruyère werkt trouwens ook prima.
De romige vulling
Voor de vulling roerbakken we eerst de spinazie tot alles is geslonken. Daarna mengen we er roomkaas doorheen, kies voor een variant met kruiden zoals dille of bieslook. De Parmezaanse kaas maakt het geheel voller van smaak en een lepeltje scherpe mosterd geeft net wat meer pit. Door paneermeel toe te voegen wordt de vulling iets steviger, zodat ze mooi op de zalm blijft liggen. Het mengsel moet zeker niet te nat zijn, maar ook niet (te) droog. Het draait om een romige laag die makkelijk te verdelen is.
Inpakken en de oven in
We rollen het verse bladerdeeg uit op een bakplaat en leggen de zalm in het midden. Daarop gaat de spinazielaag, gelijkmatig verdeeld. Daarna vouwen we het geheel dicht tot een strak pakketje. Door het om te draaien komen de naden onderop te liggen en blijft de bovenkant mooi glad.
Een beetje eigeel zorgt voor een glanzend korstje. Met een scherp mes kun je een eenvoudig patroon in het deeg snijden. Dat geeft de Wellington een ambachtelijke uitstraling. Dan kan de bakplaat de oven in tot het deeg goudkleurig is en de zalm precies goed gaar.
Serveren en variëren
Een zalm Wellington heeft weinig extra’s nodig. Serveer hem bijvoorbeeld met gekarameliseerde wortels of haricots verts met spek. Een frisse Waldorfsalade doet het ook goed, zeker als het diner al wat rijker is. Het fijne aan dit gerecht is dat het er indrukwekkend uitziet terwijl het eigenlijk eenvoudig te maken is. De vulling kun je naar smaak aanpassen: denk aan citroenrasp, verse kruiden of een andere kaas. Zo geef je elke versie een eigen draai.
Met deze zalm Wellington zet je een gerecht op tafel dat feestelijk oogt en heerlijk smaakt, zonder dat je de hele dag in de keuken staat. Precies het soort hoofdgerecht dat Kerst relaxed en gezellig houdt. Laat de oven rustig zijn werk doen terwijl jij alvast de tafel mooi dekt.
15 reacties
Gisteren gemaakt, hij zag er prachtig uit op de kersttafel! Nog belangrijker: we hebben ervan gesmuld, overheerlijk recept. Bedankt weer!
Gisteren gemaakt wat is dat heerlijk we hebben gesmuld. Nou heb ik nog over omdat ik een zalm had van 1200 gram. Kan je t koud eten en moet ik heb nog ff verwarmen?
Leuk om te horen Marleen! Kan beide, of lichtjes opwarmen zodat de koud ervan af is 🙂
Gisteren deze zalm wellington gemaakt.
Bedankt voor het heerlijke recept.
Vrijdag gemaakt voor mijn ouders. Met de in spek gerolde haricots verts en gestoofde krieltjes met laurier en ui. Wij maar ook zij hebben gesmuld. Bijna geen ruimte meer voorde zelfgemaakte ijstaart😆
Kan je het ook een dag van tevoren maken
Bij voorkeur zou ik het vers maken Dries, maar anders weer opwarmen in de oven is het mogelijk 🙂