Een twist op een klassieker
Wij maakten eerder al een vegetarische variant op de bekende Wellington, maar deze keer pakken we uit met een mooi stuk zalmfilet.
Waar de klassieke versie draait om rundvlees, laat deze uitvoering juist zien hoe goed vis en bladerdeeg samen gaan. De zachte structuur van de zalm past heel goed bij de knapperige korst, wat dit gerecht heel geschikt maakt voor een uitgebreid kerstdiner. Zalm Wellington staat feestelijk op tafel maar voelt niet als een zwaar gerecht.
Net iets lichter
De Wellington komt oorspronkelijk uit de Engelse keuken. Traditioneel wordt een ossenhaas omhuld met paddenstoelen en bladerdeeg. Door zalm te gebruiken wordt deze Wellington net iets lichter, zonder aan smaak in te leveren. Bovendien combineert vis heel mooi met romige vullingen.
De spinazie met roomkaas vormt een zachte laag op de zalm en voorkomt dat het bladerdeeg te vochtig wordt. Voor een beetje extra pit mengen we er wat geraspte Parmezaanse kaas doorheen. Een andere stevige kaas als Emmentaler of Gruyère werkt trouwens ook prima.
De romige vulling
Voor de vulling roerbakken we eerst de spinazie tot alles is geslonken. Daarna mengen we er roomkaas doorheen, kies voor een variant met kruiden zoals dille of bieslook. De Parmezaanse kaas maakt het geheel voller van smaak en een lepeltje scherpe mosterd geeft net wat meer pit. Door paneermeel toe te voegen wordt de vulling iets steviger, zodat ze mooi op de zalm blijft liggen. Het mengsel moet zeker niet te nat zijn, maar ook niet (te) droog. Het draait om een romige laag die makkelijk te verdelen is.
Inpakken en de oven in
We rollen het verse bladerdeeg uit op een bakplaat en leggen de zalm in het midden. Daarop gaat de spinazielaag, gelijkmatig verdeeld. Daarna vouwen we het geheel dicht tot een strak pakketje. Door het om te draaien komen de naden onderop te liggen en blijft de bovenkant mooi glad.
Een beetje eigeel zorgt voor een glanzend korstje. Met een scherp mes kun je een eenvoudig patroon in het deeg snijden. Dat geeft de Wellington een ambachtelijke uitstraling. Dan kan de bakplaat de oven in tot het deeg goudkleurig is en de zalm precies goed gaar.
Serveren en variëren
Een zalm Wellington heeft weinig extra’s nodig. Serveer hem bijvoorbeeld met gekarameliseerde wortels of haricots verts met spek. Een frisse Waldorfsalade doet het ook goed, zeker als het diner al wat rijker is. Het fijne aan dit gerecht is dat het er indrukwekkend uitziet terwijl het eigenlijk eenvoudig te maken is. De vulling kun je naar smaak aanpassen: denk aan citroenrasp, verse kruiden of een andere kaas. Zo geef je elke versie een eigen draai.
Met deze zalm Wellington zet je een gerecht op tafel dat feestelijk oogt en heerlijk smaakt, zonder dat je de hele dag in de keuken staat. Precies het soort hoofdgerecht dat Kerst relaxed en gezellig houdt. Laat de oven rustig zijn werk doen terwijl jij alvast de tafel mooi dekt.
15 reacties
Kan je alles een dag ervoor maken dat je het rauw in de koelkast zet, en op de dag zelf alleen nog afbakken?
Zou ik niet doen, wordt een zompig geheel en dat komt de bladerdeeg niet ten goede. Het lekkerst is echt vers klaarmaken (maar 20 minuutjes) 🙂
Alleen hier voor een compliment, jullie recepten en inspiratie zijn echt top! Dank je wel en fijne feestdagen 🎄🥂 ps: dit recept komt ook op de kersttafel
Kan het ook met gerookte zalm
Nee dat kan niet! Je hebt wel verse zalm nodig
Hoi hoi, kan ik het morgen al eerder op de dag maken en later serveren? Of is het beste als ik het gewoon maak ter plekke
Hoi! In dit geval wel op het moment zelf gezien het vocht en het krokante jasje. Geniet ervan!
Tweede Kerstdag 2024 hiervan genoten in combinatie met gekarameliseerde worteltjes en in roomboter gebakken krieltjes. Een kiloknaller, maar zo lekker dit.
Voorafje met garnalen en eigen gemaakte whiskeysaus: perfect.
Toetje? Zelfgemaakt citroenijs met een theelepel schilschaafsel van een bio-citroen.