Een stoof waar we voor omrijden
Wij komen geregeld in Limburg en één ding bestellen we daar bijna altijd: een frietje met Limburgs zuurvlees (zoervleisj).
Geloof ons, dat is echt een van de allerlekkerste stoofvlees gerechten die er zijn. Een heerlijke mix van een beetje zoet en een fris zuurtje waar je zoervleisj meteen aan herkent. Na talloze keren genieten in Limburg vonden we het tijd om er thuis mee aan de slag te gaan. En echt, zodra de pan begint te pruttelen en de geur door het huis trekt, weten we waarom dit gerecht zo ontzettend populair is.
De basis
Voor deze klassieker gebruiken we runder riblappen. Die krijgen eerst een stevig korstje in de braadpan (bekijk hier welke gietijzeren braadpan wij zelf in de keuken gebruiken), terwijl in een tweede pan de ui zacht wordt met azijn en (Limburgs) appelstroop. Dat mengsel gaat bij het vlees, samen met laurier en de typische kruiden: jeneverbessen en kruidnagel.
We stoppen die in een leeg theezakje zodat we ze later makkelijk kunnen verwijderen. Daarna schenken we heet water erbij tot het vlees net onder staat, deksel erop en dan begint het lange wachten terwijl de stoof langzaam zacht wordt. Zorg er wel voor dat het lekker borrelt en niet stil valt. Na een paar uur valt het vlees bijna uit elkaar en komt de ontbijtkoek erbij voor een gebonden saus.
Limburgse traditie
Oorspronkelijk werd deze stoof gemaakt van paardenvlees, iets wat inmiddels nog maar zelden gebeurt. De meeste Limburgers kiezen tegenwoordig net als wij voor rundvlees. Wat wel altijd is gebleven is het stoven in azijn. Dat zorgt niet alleen voor het kenmerkende frisse zuurtje maar maakt het vlees ook extra mals.
“Azijn zorgt niet alleen voor het kenmerkende zuurtje maar maakt het vlees ook heerlijk mals”
De zoetheid komt van appelstroop, vaak zelfs uit Limburg zelf. De combinatie van zuur en zoet maakt deze stoof zo uniek. De binding met ontbijt- of peperkoek is een typisch regionaal trucje dat de saus die bijna stroperige structuur geeft.
Zo serveren wij zoervleisj het liefst
Wanneer het geheel klaar is, scheppen we het stoofvlees op een bord met zelfgemaakte frieten. Het liefst dikke frieten die van binnen zacht zijn en van buiten licht krokant. Een klodder zure mayonaise erbij en het voelt alsof we weer even in Zuid-Limburg zitten.
Maar Limburgs zuurvlees past ook perfect bij rode kool en aardappelpuree. Het is zo’n gerecht dat meteen gezelligheid in huis brengt, ongeacht het seizoen. En misschien is dat wel de reden dat we vaak naar Limburg terugkeren.
31 reacties
Sinds kort fan van jullie site. En dit recept gemaakt. Hier werden nog net niet de borden afgelikt. Wat was het lekker !
Wat leuk Monique! Fijn dat het zoervleisj in de smaak viel 🙂
Als limburger zijnde en lang gewoond in Noord Brabant en nu in Utrecht, ben ik benieuwd wat ik er van maak, ik ga het zeker proberen en laat het weten hoe het is geworden en wat mijn,vrouwtje er van vind.
Leuk Louis, we zijn benieuwd wat je ervan vindt! 🙂
Hi, dit recept is de BOM !!!! Niet normaal LEKKER!!!! Heb het nu al meerdere keren gemaakt. Zelfs in de kapsalon waar ik werk over gehad. Omdat ik zo van koken hou. 2 klanten zouden hem ook maken zeiden ze, omdat ik zo enthousiast was.
Morgen maak ik het voor een collega en die is heel moeilijk met eten!!! Zal mij benieuwen. 😆😁.
Dit recept staat bovenaan in mijn recepten boek!!!!
Super bedankt voor het delen.
Als rasechte Limburger kan ik je zeggen dat ik jullie zuurvlees recept nog lekkerder vind dan de zuurvlees die ik op menige andere plek hier in het zuiden gegeten heb. Zondagavond staat hij weer op het menu en ik ben hem nu al lekker aan het maken…heerlijk met frietjes uit de oven en rode kool!
Wow een groter compliment kunnen we niet krijgen dan van een rasechte Limburger! Leuk om te horen Joyce, dankjewel 🙂 Lekker ook met frietjes en rode kool, doen we zelf ook altijd mmmmm!
Gisteren toch maar een keer gemaakt. Ik ben geen echte patateter, maar met dit recept wel dus. Wat is dit heerlijk. Ga vooral door met deze site.
Kan je dit vlees ook in de slowcooker maken?
Ik heb dit zelf onlangs gemaakt in de slow-cooker en het was ongelooflijk lekker. Wel heb ik konijn gebruikt in plaats van rund- of paardenvlees maar met name de zoetzure saus is overheerlijk. Ik heb het vlees eerst een nacht gemarineerd zoals aangegeven, toen aangebraden en vervolgens een uurtje of 6 laten sudderen in de slow-cooker, eerst op de middelste stand. Als het aan de kook raakt (gaat borrelen aan de rand) zet je het op de lage stand. Mijn geheime ingrediënt? Een flinke snuf 5-kruidenpoeder. Succes en smakelijk eten.