Gratin Dauphinois
Aardappelgratin, of gratin dauphinois, is voor ons zo’n gerecht dat altijd kan.
Het staat prachtig op de kersttafel, maar eerlijk gezegd zetten we het net zo graag tijdens een gezellig etentje op tafel. Romige aardappelschijfjes, wat kruiden en een laag kaas die in de oven verandert in een knapperig korstje. Meer heb je soms niet nodig. En het fijne is: deze Franse aardappelschotel vraagt nauwelijks moeite terwijl het resultaat altijd indruk maakt.
Een klassieker met historie
De gratin komt oorspronkelijk uit de regio Dauphiné in Zuidoost-Frankrijk. Daar werden aardappelen al vroeg gecombineerd met melk en room, vaak als stevig bijgerecht na lange dagen op het land. Tegenwoordig vind je talloze varianten, maar de basis blijft hetzelfde: dun gesneden aardappelen die langzaam garen in een romig mengsel. Wij serveren het graag bij stoofvlees, beenham of een hele gevulde kip, maar bij vis of groente smaakt het net zo goed. Dit is zo’n gerecht dat zich makkelijk aanpast aan het menu van de dag.
Zo komt alles samen
De voorbereiding is trouwens lekker kort. We mengen room, melk, een ei, een geperste teen knoflook, een beetje mosterd, nootmuskaat en de blaadjes van een paar takjes tijm tot een glad geheel. In de ovenschaal leggen we een laag aardappelschijfjes, scheppen daar wat van het mengsel over en strooien er kaas op.
Daarna herhalen we dit tot alles op is en eindigen we met een royale laag kaas. De oven zorgt voor de rest. Na zo’n 35 tot 40 minuten komt er een schaal uit de oven die heerlijk ruikt en waarvan iedereen spontaan zin krijgt om aan tafel te gaan.
Kaas met pit
Bij een goede gratin, zoals de naam gratineren al zegt, draait veel om dat mooie goudbruine laagje bovenop. In Frankrijk wordt vaak Gruyère gebruikt, maar Emmentaler werkt net zo goed. En een belegen Goudse kaas kan ook prima. Belangrijk is dat de kaas wat pit heeft, want dat maakt het geheel net wat voller. Terwijl de aardappelgratin in de oven staat, smelt de kaas langzaam en vormt zich vanzelf dat geliefde knapperige korstje.
28 reacties
Ik vind de room altijd zo dun. Dat is voor mij helaas de reden waarom ik voor de kant en klare versie kees.
Hebben jullie een idee om die dikker te krijgen.
Onze versie maken 😉 Wij klutsen er een ei doorheen die zorgt voor de binding en de kaas die we er ook halverwege al doorheen strooien. Gegarandeerd geen waterige gratin maar lekker romig!
Vroeger vaak genoeg gemaakt met rauwe aardappel, om dan na uren bakken toch nog rauwe aardappel te moeten eten. Gekookte aardappelschijfjes zijn een oplossing, maar wat ook heel goed lukt is om de rauwe schijfjes in de melk en room voor te koken in een diepe anti-aanbak koekenpan of wok. (Zonder ei!) De saus dikt dan ook al mooi in. Evtl moet je zelfs nog wat room of melk toevoegen. Het voorgekookte mengsel in de ovenschaal doen en met kaas bestrooien en bakken tot het bubbelt. Je hebt zo eigenlijk geen ei nodig.
Hoe lang laat je dit dan voorkoken? Tot de aardappelen zacht zijn?
Aardappelschijfjes uit een zakje zijn al voorgegaard 🙂
Kan ik de gratin ook al smiddags een half uur voorbakken in de oven. Zodat deze savonds nog maar 10minuten hoeft op te warmen voor het diner?
Waarschijnlijk kan het wel (geen garantie) maar ik zou dat niet doen Kirsten. Vers lijkt mij het allerlekkerst. Want dan is ‘ie half gaar en dan ga je ‘m ’s avonds afbakken. Weet ook niet wat het met de krokante laag doet. Dus persoonlijk zou ik ‘m er ’s avonds een half uur eerder inzetten 🙂
Zou dit ook met rösti (uit de diepvries) kunnen? Ik vind zelf de structuur lekkerder.
Je kan het altijd een keer proberen! Zelf hebben we het nog nooit gedaan, maar denk dat het wel zou kunnen. Vergeet ze niet te ontdooien. Ben benieuwd! 🙂
Goed gelukt!!!! De rösti heeft wel een flinke snuf zout nodig.
Ik maak het altijd met rauwe aardappelschijfjes , als je deze door de mandoline of rasp haalt worden ze echt 100% gaar in de oven, een ei hoeft er niet bij want de room en de melk worden volledig opgenomen door de aardappel en de aardappel zelf zorgt voor de binding.