Een klassieker die nooit verveelt
Na onze rolletjes variant kon de klassieke carpaccio versie natuurlijk niet uitblijven.
Dit gerecht hoort wat ons betreft thuis op elke feesttafel. Niet alleen omdat het er mooi uitziet, maar ook omdat de smaken zo goed samenkomen. Het is licht en fris, maar wel gevuld genoeg om als feestelijk voorgerecht te serveren. En juist met kerst maken wij dit veelvuldig.

Rode tinten
Carpaccio komt oorspronkelijk uit Venetië. Het was Giuseppe Cipriani, oprichter van Harry’s Bar, die het gerecht in de jaren vijftig bedacht. De naam verwijst naar de schilder Vittore Carpaccio, bekend om de rode tinten in zijn werk. Die kleur zag je terug in het flinterdunne rundvlees. Sindsdien vind je de klassieke carpaccio op menukaarten over de hele wereld terug.

Het geheim zit in de eenvoud
Juist doordat het zo’n simpel te maken is maakt het zo’n sterk voorgerecht. Dungesneden runderlende of ossenhaas vormt de basis. Daarbij voegen we geroosterde pijnboompitten, frisse rucola en grof geraspte Parmezaanse kaas toe. De vinaigrette maakt het geheel af. Dat is een mix van olijfolie, balsamico, mosterd en citroensap. Zo simpel kan het zijn.

Deze dressing geeft zijn bekende smaak zonder dat het zwaar wordt. En gebruik vooral niet te veel rucola. In restaurants krijgen we het nog weleens als een halve salade voorgeschoteld. Zonde, want carpaccio hoort juist luchtig te blijven.
Perfect voor de feestdagen
Carpaccio is ideaal voor een kerstdiner. Het vraagt weinig voorbereiding, ziet er altijd verzorgd uit en past bij bijna ieder hoofdgerecht. Bovendien voelt het luxe aan zonder “overdreven” te zijn. De smaken passen gewoon goed bij elkaar. Zo krijgt het diner een lichte start, wat fijn is als er later nog een uitgebreid hoofdgerecht volgt. Het blijft een veilige keuze wat bij iedereen in de smaak zal vallen.

Rustige opmaak
We kiezen uiteraard voor goede ingrediënten. Vers vlees van de slager, een stukje Parmezaan dat we zelf raspen en pijnboompitten die we kort roosteren. Verder houden we van een rustige opmaak. Dunne plakjes vlees, een handje rucola, wat pijnboompitten en grof geraspte Parmezaanse kaas en daarna de vinaigrette eroverheen. Meer heeft het niet nodig. Door het simpel te houden blijft de klassieke carpaccio precies zoals hij bedoeld is: elegant, smaakvol en tijdloos.

2 reacties
Om heel dunne plakjes te snijden helpt het om het vlees een uurtje in de diepvries te leggen. Het wordt dan mooi vast, veel makkelijker.
Klopt Annemieke! Doet de slager vaak ook 🙂